Dominique Debrogniez

Naam: Dominique Debrogniez
Leeftijd: 62 jaar
Jaar van diagnose: 1997

Mijn naam is Dominique Debrogniez, ik ben 60 jaar, reeds enkele jaren gescheiden, en ik woon alleen in mijn appartement.

Al verscheidene jaren heb ik multiple sclerose. De eerste symptomen deden zich voor toen ik 40 jaar was. Ik werkte als zelfstandige in een snoepwinkel en later kreeg ik een contract van bepaalde duur in de stedelijke bibliotheek van Luik aangeboden.

Jammer genoeg deed de ziekte zich serieus gelden. Ik had niet veel kracht meer en mijn gezondheid ging er heel sterk op achteruit.

Bovendien liep mijn contract bij de stad Luik af. Ik heb dus toen besloten om niet langer te werken omdat ik er niet meer toe in staat was.

Me verplaatsen ging steeds moeilijker. Mijn linkerbeen was verlamd en nadat ik een hele reeks onderzoeken had ondergaan, onder meer in het Erasmusziekenhuis in Brussel, in de kliniek van Aken in Duitsland… werd ik uiteindelijk opgenomen in het CHU (universitair ziekenhuis) van Luik. Ik ben toen aan de rug geopereerd (ingreep aan de wervelkolom).

In 1997 viel de diagnose: ik had MS.

Het is zeker niet altijd gemakkelijk geweest. In het begin heb ik het heel moeilijk gehad om met deze ziekte, die voor mij echt een mysterie was, te leven. Ik had een heel verkeerde voorstelling van de ziekte; ik dacht dat mensen met MS onderhevig konden zijn aan crisissen, zoals aanvallen van epilepsie.

Omdat ik eigenlijk heel nieuwsgierig van aard ben, heb ik allerlei informatie over de ziekte ingewonnen en ik hield mezelf voor dat het met de tijd wel zou beteren.

Ik moet zeggen dat ik indertijd heel goed omringd werd, maar toch waren er momenten van neerslachtigheid, hoewel voorbijgaand. Het viel erg zwaar om de werkelijkheid onder ogen te zien. MS heeft me sterk aangegrepen.

En toen vernam ik via een kennis het bestaan van de Liga, maar ook kende ik vroeger al de voorzitter. Ik weet dat ik op moeilijke momenten altijd kan rekenen op de maatschappelijk werkster van de liga, die een grote steun voor mij betekent als mijn moreel gezakt is!

Toch probeer ik steeds mezelf op te krikken, en op een positieve manier andere lotgenoten in de liga sterker te maken. Dat helpt me om te herbronnen. Mijn familie aanvaardde de ziekte echter niet en zei dat ik chantage op hen pleegde. Ik heb een zus die in de buurt van Aywaille woont maar onze relatie is bijzonder gespannen sinds onze ouders zijn overleden.
Gelukkig heb ik een aangenomen zoon die in het zuidwesten van Frankrijk, in de Dordogne, woont, en hij is heel aanwezig in mijn leven. Hij belt me regelmatig op om bij te praten, en ik ben intussen grootvader geworden van een tweeling. Het doet me zo’n enorm plezier hen te zien op belangrijke dagen, zoals bijvoorbeeld met Kerstmis, toen ik naar hen ging.

Een tijdje geleden moest ik in het ziekenhuis worden opgenomen na een enkelbreuk. Twee maanden heb ik er verbleven. Nu kan ik me niet meer zelfstandig verplaatsen zonder de hulpmiddelen die ik ter beschikking heb gekregen (rolstoel, scooter).

Sinds kort verblijf ik in “Fraiture”, voor mijn revalidatie. Daar praat ik veel met andere zieken. Ik heb nog een vriend die dikwijls na zijn werk langskomt, en mij met bepaalde dingen helpt bv. met het halen van de post. Maar toch voel ik me een beetje van de buitenwereld afgesloten en heb ik behoefte om mensen te ontmoeten.

Ik kan niet verbergen dat ik het moeilijk heb gehad om bepaalde beperkingen te aanvaarden. Ik ga immers graag de deur uit, vooral om te gaan zingen in het koor; fietsen is mijn passie, ik deed dat vroeger heel veel.

Vóór de operatie was ik bijzonder blij met de aanschaf van mijn elektrische scooter die me toeliet erop uit te trekken.

Nu wil ik niet meer bij de pakken blijven zitten, ook al is dat niet altijd evident. Ik pas me gemakkelijk aan en zou nog rustig verder willen leven. Ik overweeg om te verhuizen naar een nieuw appartement op het gelijkvloers, want mijn huidige appartement is niet toegankelijk. Ik zou mijn leven weer op de rails willen krijgen en mijn sociale netwerk in stand houden.

Dominique Debrogniez

Steun online

U kan de MS-Liga Vlaanderen o. a. steunen door een onlineschenking.

Voor giften vanaf 40 euro ontvangt u van ons een fiscaal attest.

Steun ons

Vragen?

Aarzel niet om ons te contacteren.