Francesca

Voornaam: Francesca, of Franca voor de intimi
Jaar van diagnose: februari 1990
MS-type: evolutief
Leeftijd: 50 jaar

Francesca
Ik ben Franca, ben getrouwd met Salvatore – ik was toen 28 jaar – en we hebben twee fijne dochters, Mélina van 27 en Marie van 23.

Ik leef nu 20 jaar met MS. De ziekte kwam op toen mijn meisjes nog klein waren en we hebben ons leven aan de ontwikkeling van de ziekte moeten aanpassen.

Dat was niet elke dag zo evident. Elk jaar werd het voor mij wat moeilijker en we moesten ons elke keer opnieuw aanpassen en nieuwe oplossingen zoeken om zo zelfstandig mogelijk te kunnen verder leven en de hulp die we vanuit de naaste omgeving kregen, te verlichten.

Ik kan niet zeggen zeggen dat we geen moeilijke momenten hebben gekend; we konden niet “leven als een gewoon koppel”. We moesten denken aan toegankelijkheid als we van huis gingen, en geleidelijk hebben we een beroep moeten gaan doen op een verpleegster voor het wassen en aankleden, de kinesist, de gezinshulp…

Telkens weer hebben we de beperkingen die aan de ziekte verbonden moeten aanvaarden en ons ernaar schikken. Mijn naaste omgeving heeft me veel geholpen, want MS haalt het hele gezinsleven overhoop.

Van de klassieke rolstoel ben ik overgestapt op een elektrisch wagentje en we moesten onze woning aanpassen. Zulke veranderingen in het leven waren niet altijd makkelijk te aanvaarden.

Gelukkig stonden we niet alleen. De Liga, de maatschappelijk werkster en de ergotherapeute hebben ons gesteund en begeleid, en de AWIPH, de Waalse vereniging voor steun aan mensen met een beperking, heeft ons financieel ondersteund in de verschillende realisaties.

We hebben een auto laten aanpassen. Dat was nodig voor mijn verplaatsingen en ik kan vandaag mee uitstappen maken, wat in de hele familie erg worden gewaardeerd.

Al 15 jaar zijn we lid van de Praatgroep “Les Mousquetaires”, waar we mooie momenten mee beleven (prachtige uitstappen, etentjes, karaoke, gezellige ontmoetingen).

Ook ga ik naar mijn dochters, die hun huizen hebben aangepast om me te kunnen ontvangen en ik heb een schitterende band met mijn twee schoonzonen.

Sinds kort ben ik “nona” (oma) van de kleine Sélèna, en dat geluk zou ik met jullie willen delen.

Sélèna werd op 29 juni 2010 geboren, twee maanden te vroeg! Ze was zeker gehaast om haar nona te leren kennen!

Het was eerst een zorgenbaby, een maand in de couveuse, zonder haar moeder. Vandaag is dat allemaal vergeten en is ze een stralende baby die hartverwarmend naar mij lacht.

Om haar moeder te ontlasten die toch problemen had met de vroeggeboorte, hebben wij beslist om Sélèna overdag bij te houden, als de ouders werken.

Ondanks mijn handicap die veel hulp van mijn man vergt (ik ben bijna geheel verlamd), hebben we een heel doordachte keuze gemaakt. Tot vandaag beklaag ik me die echt niet, mijn man is veranderd en is nu een echte suikeropa!

Jullie kunnen het op de foto zien, ik ben gelukkig dat ik Sélèna in mijn armen mag nemen, liedjes voor haar mag zingen en lieve kusjes geven.

Ik voel me nuttig. Dat helpt me in mijn ontplooiing terwijl ik van nieuwe gelukkige dingen proef.

Aan jullie die misschien in een beginfase van MS staan, zou ik willen zeggen dat het leven niet ophoudt als je MS hebt. Opstandigheid mag niet blijven duren. Je moet je net proberen aan te passen aan nieuwe situaties.

Elke dag weer moet je proeven van de kleine momenten van geluk die het leven te bieden heeft, en blijven hopen op mooiere dagen.

Franca

Steun online

U kan de MS-Liga Vlaanderen o. a. steunen door een onlineschenking.

Voor giften vanaf 40 euro ontvangt u van ons een fiscaal attest.

Steun ons

Vragen?

Aarzel niet om ons te contacteren.