Patricia Gimenez

Jaar diagnose: 2001
Type MS: relapsing-remitting 

Hallo!

Mijn naam is Patricia en sinds 10,5 jaar heb ik MS.
Waar begin ik mijn verhaal?
Multiple sclerose is en blijft een beslissende factor in mijn leven.

Mijn eerste reactie was: “Alles gaat veranderen!”
Dat is allemaal niet nieuw: tegenover de angst voor een onzekere toekomst, de stress van nu en de wisselende toestanden, lijkt het een geruststelling als je je kunt wenden tot mensen die je het best kunnen helpen.
De eerste jaren van de ziekte heb ik altijd de kracht gevonden om elk gesprek over mijn gezondheid, ook in het algemeen, te vermijden. Lange tijd heb ik geloofd in een systeem van psychologische afscherming tegenover misplaatste woorden van de mensen… tot op de dag dat ik simpelweg begreep dat dat niet de moeite loonde. 

Voor mezelf mag ik stellen dat ik de ontwikkeling van mijn MS voel; de ziekte heeft geduld met me en ik heb een stevige zelfdiscipline.
Een eenduidige en realistische beschrijving van MS is onmogelijk te geven, want we zijn allemaal anders. In elk geval moet elke MS-situatie hoe dan ook absoluut met aandacht worden gevolgd. 
Je wordt onherroepelijk naar een andere toekomst gestuwd.
Zoals iedereen heb ik moeilijke fasen doorgemaakt, maar dat heeft me een sterkere zielskracht bezorgd. Bovendien ben ik insulineafhankelijk diabetespatiënte. Mijn suikerziekte blijft gebonden aan mijn MS, die is langzaam in mij ontwikkeld. 

In het begin dacht ik dat ik me dikwijls zo moe voelde door de diabetes. Toen ik eenmaal wist dat ik ook MS had, ging ik beseffen dat ik aan het begin stond van een lange strijd. Ik was bang niet genoeg op te letten met al die voorzorgsmaatregelen om eenvoudigweg niet te vallen. 
Ik zei bij mezelf: als mijn ziekte verkeerd uitdraait…
Ik voelde behoefte om me te bevrijden door te praten: de angst zit er immers altijd in bij mij. Ik ben al verschillende keren gevallen thuis en dan lukte het me amper om het uiteinde van het dichtstbijzijnde meubel vast te grabbelen. Gelukkig gebeurde dat niet te dikwijls!
Natuurlijk moet je de moeite doen om die angst voor de ziekte, de angst voor het onbekende, te overwinnen. Dat helpt ons om de psychologische ommezwaai te aanvaarden zodat we de kunnen opzij zetten.

Mijn beroepsleven heb ik noodgedwongen moeten onderbreken, maar zo kon ik me beter gaan concentreren op dingen die meer aangepast waren aan mijn mogelijkheden, mijn wensen, mijn nieuwe behoeften.
Het eerste contact dat ik met de Nationale MS-Liga had, verliep heel vlot, nl. via een gesprek met de maatschappelijk werkster. Zij vertelde me over de actielijnen van de Liga, en wat ik ervoor moest doen.
Die stap heeft me de kans geboden om andere mensen met MS te ontmoeten. Daar had ik echt belangstelling voor. We kunnen van gedachten wisselen over de ziekte: de behandeling, te ondernemen activiteiten... Je kunt naar anderen luisteren, andere situaties analyseren, praten, dingen doen.

Daarnaast organiseert de MS-Liga veel gespreksmomenten over MS, waar we samen met specialisten uit verschillende gezondheidsdisciplines kunnen praten en luisteren. Dat verbreedt onze horizon.
Zulke mensen geven ons de kracht om onze waarden te bevestigen en die aan te passen aan onze leefomgeving. 
Het is helaas zo dat de wetenschappelijke oplossingen voor MS nog niet in het verschiet liggen. Daarom komt het erop aan, zo veel mogelijk onze wil en ons enthousiasme aan te scherpen, liefst in solidariteit met elkaar. 

In Brussel kennen we dank zij de Liga ook een vervoerdienst, met chauffeurs die bijzonder hartelijk overkomen!
Zulke dienstverlening biedt ons de kans om af en toe onze dagelijkse zorgen opzij te zetten. 

Tot besluit wil ik nog zeggen dat MS (voor mij) vooral betekent dat er een nieuw leven is ontstaan dat ik aanvaard.

 

Patricia

Steun online

U kan de MS-Liga Vlaanderen o. a. steunen door een onlineschenking.

Voor giften vanaf 40 euro ontvangt u van ons een fiscaal attest.

Steun ons

Vragen?

Aarzel niet om ons te contacteren.