Op de parking van het Noorderhart Revalidatie en MS-centrum in Pelt stopt een zwart busje met daarop een grote zwart-wit foto met vrijwilligers van provincie Antwerpen. Achter het stuur van het busje zit Hilde Van Rompaey (66) die zich als vrijwilliger inzet om personen met MS van punt A naar punt B te voeren in de zogenaamde ‘Handicar’. Terwijl zij wacht tot haar passagier klaar is op zijn afspraak, stappen wij bij haar in voor een interview.
Onderweg met de vrijwilligers van de Handicar
Op de parking van het Noorderhart Revalidatie en MS-centrum in Pelt stopt een zwart busje met daarop een grote zwart-wit foto met vrijwilligers van provincie Antwerpen. Achter het stuur van het busje zit Hilde Van Rompaey, die zich als vrijwilliger inzet om personen met MS van punt A naar punt B te voeren in de zogenaamde ‘Handicar’. Achter het virtuele stuur van de Handicar zit Chris Van Eynde, die zorgt voor de vlekkeloze ritplanning zodat elke persoon met MS tijdig op zijn of haar afspraak geraakt.
Hilde, kan je eens uitleggen wat de Handicar is en wie er beroep op kan doen?
De Handicar is gespecialiseerd en betaalbaar rolstoelvervoer voor personen met MS uit de provincie Antwerpen. Iedereen die lid is van MS-Liga Vlaanderen én de Handicar kan hier gebruik van maken. Als iemand een rit wil maken voor ‘vrijetijdsbesteding’ dan zijn de afgelegde kilometers voor eigen rekening, maar aan 50 cent per kilometer is dit – voor de meesten – heel toegankelijk en betaalbaar. Personen met MS die lid zijn en om medische redenen vervoer nodig hebben, rijden gratis. De planning van de ritten gebeurt door Chris Van Eynde, coördinator van de Handicar én ook voorzitter van afdeling De Glimlach. Zij doet dat echt heel goed en nauwkeurig.
Hoe ben je op het idee gekomen om chauffeur te worden voor personen met MS?
Achttien jaar geleden las ik in een lokaal reclameblaadje een oproep: “Vrijwilligers gezocht voor gespecialiseerd vervoer van personen met MS.” Ik rijd graag met de auto, dus het was voor mij een logische keuze om me als vrijwilliger aan te melden. Later bleek Chris Van Eynde - die de ritten plant – bijna een buurvrouw te zijn. Niet veel later gingen de wielen dus aan het rollen en werd mijn eerste ritje snel een feit. Vandaag zet ik me vier dagen per week in als chauffeur van de Handicar.
Hoe zorg je ervoor dat personen met MS zich comfortabel en veilig voelen tijdens het vervoer?
Personen met MS die een rollator of rolstoel gebruiken hebben nu eenmaal wat meer plaats nodig. Als ze dan ook nog eens bagage bij hebben, dan is het natuurlijk fijn dat ze met de Handicar op pad kunnen. De bus is voorzien van een lift, zodat rolstoelgebruikers, maar ook mensen die slecht ter been zijn, vlot in en uit het busje geraken. Elke rolstoel wordt beveiligd met vier haken, zodat die niet kan schuiven tijdens het vervoer. De passagier krijgt ook een buikgordel of driepuntsgordel om.
Eenmaal op de bestemming moet je als chauffeur vaak wachten. Hoe krijg je je tijd dan om?
Meestal kan ik op voorhand wel inschatten hoelang een afspraak ongeveer gaat duren, maar soms loopt het al eens uit. Ik wacht dan in de Handicar op de parking en speel wat op mijn spelcomputer of los een kruiswoordraadsel op. Vandaag ben ik op pad met Saïd. Hij heeft een afspraak hier in het Noorderhart Revalidatie en MS-centrum. Zijn vaste verzorgster is er ook bij vandaag.
Dankzij jullie worden personen met MS echt wel ondersteund en zorgen jullie voor een toegankelijker en socialer leven.
Dat klopt. Het vervoer dat we aanbieden is een echte meerwaarde voor personen met MS om naar de dokter ter gaan of om leuke activiteiten te plannen. Bovendien zijn de ritten voor vrijetijdsbesteding (50 cent per km) betaalbaar voor iedereen en ontstaat er ook echt een band tussen de passagier en de chauffeur. Zo heb ik veel leuke babbels, krijg ik soms ook een fijne attentie van passagiers zoals een kaartje met Kerstmis of een dikke knuffel. Die waardering, dat doet deugd.
Breng je de mensen ook soms naar activiteiten?
Ja, inderdaad. Elke maand organiseert afdeling De Glimlach een bijeenkomst, meestal in Duffel. De mensen die geen vervoer hebben of moeilijk daar geraken, haal ik thuis op. Na de activiteit breng ik ze weer veilig terug. Dat geldt ook voor de activiteiten van afdeling AMuSe in Aartselaar.
Welke rit is je tot nu toe het meeste bijgebleven?
Goh, ik heb eigenlijk altijd wel fijne ritten. Als ik er dan toch eentje moet noemen, dan toch de rit naar Pairi Daiza. Een persoon met MS ging daar eens op uitstap. Ik heb mijn echtgenoot toen ook meegenomen. Natuurlijk zijn we toen niet in de Handicar blijven wachten, maar hebben we er zelf ook een leuke dag in Pairi Daiza van gemaakt. Dankzij de Handicar kom ik al eens op leuke plaatsen.
Bedankt, Hilde, voor het fijne interview. We wensen jou en je passagiers nog veel gezellige ontmoetingen en veilige ritten toe.
Achter het virtuele stuur van de Handicar zit Chris Van Eynde. Niet alleen is zij de gedreven voorzitter van afdeling De Glimlach, ze zorgt ook voor de vlekkeloze ritplanning zodat elke persoon met MS tijdig op zijn of haar afspraak geraakt.
Chris, jij hebt het ontstaan van de Handicar van dichtbij meegemaakt. Hoe is dit mooie initiatief tot stand gekomen?
Vanuit de Antwerpse Adviesraad is het project ‘Handicar’ bijna twintig jaar geleden opgestart. De Rotary Club Antwerpen Voorkempen heeft ons toen een busje aangeboden voor het vervoer van personen met MS. Ikzelf zorg ervoor dat het busje netjes onderhouden wordt en mijn man Ludo gaat jaarlijks naar de autokeuring en de garage voor onderhoudsbeurten. Ondertussen is de Handicar in 2018 al een keer vervangen door een nieuwe bus (zie foto). Deze is veel groter en ruimer dan het eerste busje.
Hoe gaat een aanvraag voor de Handicar concreet in zijn werk?
Iemand die vervoer nodig heeft, belt naar mij. Ik noteer de plaats en het tijdstip waar de persoon opgehaald moet worden en de eindbestemming. Vervolgens controleer ik of het busje vrij is en of er een vrijwilliger beschikbaar is. Als dat zo is, bevestig ik de rit bij de persoon met MS.
Als ritplanner kom je ongetwijfeld ook wel wat uitdagingen tegen. De planning moet altijd goed opgevolgd worden.
Het is inderdaad wel een heel gepuzzel. Zo is het al een keer gebeurd dat er twee ritten op hetzelfde moment waren ingeboekt. Dankzij de goodwill van Hilde hebben we dit toen kunnen oplossen. Ze heeft toen met haar privéwagen een rit verzorgd voor een persoon met MS. Ook had Hilde eens een kleine ingreep ondergaan, waardoor ze even niet kon rijden. Haar dochter heeft toen zelfs verlof genomen om met de Handicar te rijden, zodat de personen met MS ook tijdens Hildes afwezigheid op hun bestemming geraakten. Momenteel zijn er twee vaste chauffeurs: Hilde en Peter. Ook kunnen we regelmatig rekenen op Jimmy en Arlette als vrijwilligers.
Hoe verloopt het ophalen van de passagiers op de dag zelf?
Personen met MS die een rit hebben geboekt en nog goed mobiel zijn, staan vaak al te wachten op straat tot het busje eraan komt. De mensen die wat meer hulp nodig hebben, worden geholpen door onze vrijwilligers. Dat kan bijvoorbeeld ook nog gaan om het aandoen van schoenen, de deur openhouden ... Ook zijn onze vrijwilligers herkenbaar aan de badge die ze dragen. Zo weten personen met MS die bijvoorbeeld een eerste keer met ons meerijden dat ze bij de juiste persoon instappen.
Dankjewel, Chris. Het is bijzonder fijn om te zien dat personen met MS zich dankzij de Handicar makkelijk én betaalbaar kunnen verplaatsen.