Wanneer kreeg je de diagnose MS?
Ik was sinds november 2024 thuis met klachten die leken op een burn-out. Dat was niet zo heel gek, aangezien ik in die periode mijn bachelorstudie combineerde met een 4/5de functie. Toen ik op 24 december 2024 opstond met een verdoofd gevoel in mijn heup, belde ik meteen naar de huisarts. Die stuurde me naar spoed om zeker te zijn dat het geen geknelde zenuw was.
Op 31 december kreeg ik een MRI-scan. Twee weken nadien had ik een afspraak bij de neuroloog, maar ze belde me al eerder om wat aanvullende testen te doen. Een week na de extra testen viel het verdict: ik had MS. Dat was eind januari 2025. Die ‘stomme verdoofde heup’ was dus allesbehalve onschuldig.
Wat ging er door je heen toen je hoorde dat je MS had?
Ik kende MS wel van naam en wist dat het een neurologische ziekte was, maar meer ook niet. Eigenlijk is de klap pas later gekomen. Door de ziekte van Ménière had ik al wat onaangename dingen meegemaakt. Die verdoofde heup voelde voor mij dus niet meteen ‘erg’. Hoewel de MS-letsels er mogelijk al langer geweest zijn, heb ik toch steeds gewerkt, gestudeerd en mijn kinderen grootgebracht.
Op het moment van de diagnose dacht ik: het komt wel goed als ik kan starten met medicatie. Veel mensen leven met MS, dus ik dacht dat het mij ook wel zou lukken, zeker vanuit mijn positieve ingesteldheid. Nu, een jaar later, is het wel zwaar. Ik heb veel duizelingsaanvallen gehad, in combinatie met MS. Ik voel dat mijn veerkracht is aangetast, maar ik wil het hoofd niet laten hangen. Ik probeer mezelf te blijven, maar dan met MS. Dat is niet altijd makkelijk: mijn willen en kunnen liggen vaak in de clinch.
