Regisseur Nathalie Basteyns: “Ik ben nog elke dag kwaad op mijn lichaam”

In Liefste Lijf volg je vijf jonge mensen die, elk op hun manier, met een lichaam moeten omgaan dat ze liever anders hadden gewild. Hoe ontstond het idee voor de reeks? 

De mama van Hannelore (21), die sinds haar elfde met anorexia leeft, stuurde me een mail. Ze vroeg of ik iets wilde maken dat haar dochter een spiegel kon voorhouden in de hoop haar te genezen. Als moeder van twee kinderen raakte die noodkreet me enorm. Zo ging de bal aan het rollen en ben ik in 2023 Hannelore gaan filmen. Pas later ontstond het idee om er een reeks van te maken met meerdere jongeren die elk op hun manier geconfronteerd worden met een lichaam dat ze anders hadden gewild. 

Hoe heb je die jongeren gevonden? 

Ik had op voorhand wel een aantal profielen in mijn hoofd, maar de uitkomst van de zoektocht heeft mijn verwachtingen overtroffen. Het was bevrijdend om te zien hoe open die vijf jongeren over hun situatie konden praten. Daar heb ik zelf ontzettend veel van geleerd. 

Zelf kreeg je in 2011 de diagnose MS. Heeft dat je gesprekken met de jongeren beïnvloed? 

Doordat ik zelf in een rolstoel zit, kon ik hen dingen vragen die ik anders misschien minder snel zou vragen. Ik weet wat het is om met gevoelens van onmacht te worstelen. Hoewel onze situaties erg verschillen, kon ik me heel goed in hen inleven. We zitten immers allemaal in een gelijkaardig rouwproces rond een lichaam waarvan we zouden willen dat het anders was. Die rouw om dat lichaam is voor mij niet alleen rouw met ‘ou’, maar ook met ‘au’. Rauw. 

Waar zit jij vandaag in dat proces? 

Eén van de jongeren zegt in de reeks: ‘Het is wat het is.’ Maar voor mij is dat absoluut niet zo. Ik wil mijn MS en de beperkingen die daarbij horen, niet aanvaarden. Ik ben nog elke dag kwaad op mijn ziekte. Soms spreek ik mijn lichaam toe alsof het een andere persoon is: “Allez komaan, wat doe je nu?” 

Hoe sta je vandaag in het leven? 

Ik leef van minuut tot minuut – bewust niet van dag tot dag, want op een dag kan er al veel veranderen. Tegelijk trek ik me op aan wat stabiel is: mijn partner en mijn twee kinderen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. 

Krijg je veel steun van je gezin? 

Enorm. Mijn partner bekijkt op voorhand welke uitstappen haalbaar zijn. Ook de kinderen beginnen daar meer rekening mee te houden. Wanneer ik een reeks maak zoals Liefste Lijf, leg ik dat ook aan hen voor. Ik wil natuurlijk niet dat ze me ‘cringe’ vinden, want ik besef dat ook klasgenoten van hen de dingen die ik maak, kunnen zien. Gelukkig vonden ze dat deze reeks dat helemaal niet was. Ze vonden het oprecht heel mooi en sterk. Het heeft in ons gezin zelfs diepe gesprekken op gang getrokken.