"In de lente van 2018 sloeg het noodlot toe. Op een paar dagen tijd had ik geen gevoel meer in de volledige rechterhelft van mijn lichaam. Kort daarna kon ik mijn linkerarm en -been niet meer zo vlot bewegen. Ik kwam met spoed bij een neuroloog terecht. De MRI’s toonden letsels in mijn ruggenmerg en hersenen. Na een paar spannende dagen in het ziekenhuis viel het verdict: Multiple Sclerose. Mijn wereld stortte in. Dokter Google en het beeld dat ik me tot dan toe had kunnen vormen van MS, voorspelden een toekomst van aftakeling. Even voelde ik me veroordeeld tot een zielig en onvolledig leven.
Maar na de eerste schok schoot ik al snel in mijn default modus bij tegenslag: niet bij de pakken blijven zitten! MS is geen levensbedreigende ziekte en met goede revalidatie, zelfzorg en wat aanpassingen in mijn leven, zou ik helemaal niet moeten inboeten aan kwaliteit, integendeel. En dat bleek te kloppen!
Ik leef vandaag bewuster dan voordien. MS dwingt me de beperkingen en de eindigheid van het leven onder ogen te zien. Dat is beangstigend. Maar het maakt me ook alert: ik wil geen tijd meer verspillen aan wat er niet echt toe doet en stel zo weinig mogelijk uit. Het leven is nu! Vanzelfsprekendheid heeft plaatsgemaakt voor verwondering en dankbaarheid. Ik heb meer oog voor schoonheid in kleine dingen. Ik mag elke dag opstaan. Ik woon in een warm nest, omringd door lieve vrienden en familie. Ik kan uit de ratrace stappen en tegelijk nog steeds betekenisvol werk doen, op een ritme dat haalbaar is. Ik sport regelmatig, mijn lichaam is best wel stevig en veerkrachtig.
