| MS-Liga Vlaanderen vzw

Toen Natanya in 2024 de diagnose multiple sclerose kreeg, leek haar zorgvuldig uitgestippelde toekomst plots op losse schroeven te staan. De jonge accountant uit Nederland, die vandaag in Kapellen woont, verloor tijdens een opflakkering tijdelijk het zicht in haar rechteroog en voelde voor het eerst hoe ingrijpend MS kon zijn. Toch besloot ze zich niet te laten leiden door angst. Vandaag beklimt ze bergpassen boven de 5.000 meter, reist ze solo de wereld rond en kiest ze bewust voor haar dromen. “Ik wil niet bewijzen dat ik MS kan overwinnen. Ik wil ontdekken hoeveel er nog mogelijk is mét MS.”

Wie Natanya zou ontmoeten, ziet niet dat ze leeft met MS. De ziekte is bij haar vandaag niet zichtbaar, ook al is het de harde realiteit. Natanya werkt voltijds, renoveert haar huis, sport regelmatig en ‘when the mountains are calling, she must go’. Soms zelfs voor weken. Toch begon haar verhaal enkele jaren geleden heel anders.

“Niet flauw doen. Het zal wel meevallen.”

De eerste signalen van MS verschenen in het voorjaar van 2022. Tintelingen en gevoelsstoornissen in haar armen en handen wuifde ze weg als stress. Naar de dokter gaan deed ze nauwelijks. “Mijn standaardreactie was altijd: stel je niet aan. Je bent niet doodziek, dus gewoon doorgaan.”

Pas toen ze bijna geen gevoel meer had in haar rechterhand, stapte Natanya naar de huisarts. Een MRI en bijkomende onderzoeken volgden. De eerste opflakkering werd gediagnosticeerd als een clinically isolated syndrome (ook wel gekend als CIS), een eenmalige aanval van neurologische klachten die erg lijken op een MS-aanval.

Twee jaar later volgde de bevestiging van een vermoeden. Tijdens een opflakkering verloor Natanya tijdelijk het zicht in haar rechteroog. Zelfs toen bleef ze haar klachten minimaliseren. Ze reed nog zelf naar de oogarts, overtuigd dat het allemaal wel zou meevallen. “Pas toen de oogarts zei dat ik onmiddellijk naar de spoedafdeling moest gaan omdat mijn oogzenuw waarschijnlijk ontstoken was, besefte ik dat er echt iets ernstig aan de hand was.”

Gelukkig herstelde haar zicht volledig na een week ziekenhuisopname en in mei 2024 volgde de officiële diagnose: multiple sclerose.

Vertrouwen opnieuw opbouwen

Niet de diagnose zelf, maar het tijdelijke verlies van haar zicht maakte de grootste indruk. “Ik besefte plots dat MS veel meer kon beïnvloeden dan alleen mijn mobiliteit. Dat ik ook mijn zicht kon verliezen, had ik eerder niet beseft. Ik was het vertrouwen in mijn lichaam volledig kwijt.”

Die moeilijke periode werd tegelijk een kantelpunt. Natanya begon anders naar haar leven te kijken. De toekomst niet langer uitstellen, maar bewust kiezen voor wat vandaag belangrijk is. Een quote van Confucius werd haar leidraad: “We have two lives, and the second begins when we realise, we only have one.”

“Ik besefte dat ik mijn dromen niet eindeloos kon blijven uitstellen. Later is helemaal niet vanzelfsprekend.”

Vandaag leeft ze nog steeds met vermoeidheid, tintelingen en af en toe cognitieve klachten of evenwichtsproblemen. Ze probeert goed voor zichzelf te zorgen door gezond te eten, voldoende te slapen, te bewegen en ook bewust rust te nemen. “Rust nemen voelde vroeger als iets wat ik eerst moest verdienen. Vandaag weet ik dat het noodzakelijk is. Dat blijft een leerproces, maar ik word er steeds beter in.”

Natanya en de bergen: simpelweg bevrijdend

Natanya’s grootste passie? Zonder twijfel: de bergen! Al jaren maakt ze lange trektochten over de hele wereld. Niet omdat ze records wil breken, maar omdat de bergen haar iets geven wat nergens anders te vinden is: mentale stilte. “De bergen brengen me terug naar de essentie. Je leeft in het nu en denkt enkel nog aan de volgende stap, je ademhaling, eten, drinken en slapen. Die eenvoud en die simpliciteit is verademend.” Na haar diagnose vroeg ze zich af of zulke avonturen nog mogelijk zouden zijn. Stap voor stap groeide dat vertrouwen terug.

In het voorjaar van 2026 spendeerde Natanya ruim twee maanden in Nepal. Zowel solo als samen met vrienden maakte ze er drie indrukwekkende trektochten: de Annapurna Trek, de Manaslu Trek en de Everest Three Passes Trek. Samen waren die goed voor ongeveer 470 kilometer wandelen, 27.000 hoogtemeters, negen bergpassages boven de 5.000 meter en twaalf dagen op meer dan 4.700 meter hoogte.

Enkele weken later volgde opnieuw een uitzonderlijke uitdaging: de Peaks of the Balkans, een tocht van ongeveer 190 kilometer en 10.000 hoogtemeters door Albanië, Kosovo en Montenegro, samen met haar zus. “Die tochten hebben me niet alleen fysiek uitgedaagd. Ze hebben me vooral opnieuw vertrouwen gegeven in mijn lichaam.”

“Vecht niet tegen je lichaam, maar werk ermee samen.”

MS veranderde haar toekomst, maar niet haar ambitie. In 2026 nam Natanya een opvallende beslissing. Ze zegde haar vaste job op om tijd te maken voor nieuwe expedities en persoonlijke dromen.* Een keuze waar ze lang over nadacht. “Ik wil nu de dingen doen waar ik al zo lang van droom. Zolang mijn gezondheid het toelaat, wil ik ontdekken hoeveel er nog mogelijk is met MS. En ik ben ontzettend dankbaar dat ik dat kan doen, want ik besef heel goed dat die mogelijkheid er niet is voor iedereen”.

Elke expeditie leert haar beter luisteren naar haar lichaam. “De bergen hebben me geleerd dat ik niet tegen mijn lichaam moet vechten, maar ermee moet samenwerken.”

MS, onzichtbaar aanwezig

Omdat Natanya zo actief is, reageren mensen vaak verbaasd wanneer ze vertelt dat ze MS heeft. “Veel mensen verwachten niet dat iemand met MS voltijds werkt, reist of zware trektochten maakt. Maar MS uit zich niet bij iedereen hetzelfde.” Juist daarom vertelt ze vandaag openlijk haar verhaal. “Ik geloof niet dat je altijd positief moet zijn. Sommige dagen zijn gewoon moeilijk. Dat mag ook. Maar een diagnose hoeft niet het einde van je dromen te zijn.”

Aan mensen die pas de diagnose kregen, wil ze vooral meegeven dat ze mild mogen zijn voor zichzelf. “Vergelijk jezelf niet met anderen. Iedereen beleeft MS op zijn eigen manier. Vraag hulp als je die nodig hebt en vergeet niet om aandacht te (blijven) houden voor je mentale gezondheid.”

(H)erkenning via MS-Liga Vlaanderen

Tijdens haar opname in het ziekenhuis, na haar opflakkering, kwam Natanya voor het eerst in contact met MS-Liga Vlaanderen. “Vooral de getuigenissen van andere mensen met MS hebben mij enorm geholpen. Ze gaven me hoop op momenten dat ik het hard nodig had.”

Vandaag hoopt ze dat haar eigen verhaal hetzelfde kan betekenen voor iemand anders. “Ik weet niet welke toppen ik uiteindelijk nog zal bereiken. Maar ik weet wel dat ik onderweg volop wil blijven leven. En misschien is dat uiteindelijk wel de mooiste les die MS mij heeft geleerd.”

* De komende jaren staan er nog heel wat dromen op de planning. In oktober 2026 trekt Natanya opnieuw naar Nepal voor de Khumbu Three Peaks: Mera Peak (6.476 m), Island Peak (6.189 m) en Lobuche East (6.119 m). De expeditie omvat ongeveer 170 kilometer trekking en meer dan 11.000 hoogtemeters. In de zomer van 2027 hoopt ze Lenin Peak (7.134 m) in Kirgizië te beklimmen. Haar ultieme droom is echter Manaslu (8.163 m), een achtduizender in Nepal, in het voorjaar van 2028.

Natanya: "Leef vandaag. Wacht niet op later."

Op zoek naar meer inspirerende getuigenissen?

Leven met MS: getuigenissen

Hanne: “Ik kreeg MS toen ik amper 17 was."

Hoe veerkracht en kwetsbaarheid hand in hand gaan voor Sofie