Getuigenis Leni

Getuigenis Leni

Ik ben geboren op 12 februari 1999 en kreeg mijn diagnose toen ik maar 15 jaar was. Ik werd plots blind op mijn rechteroog. De dokters wisten niet goed wat er aan de hand was. Uiteindelijk bleek het een opstoot van MS te zijn.

Ik had MS

Ik kende de ziekte niet maar het krijgen van een diagnose voelde als een opluchting aan. Ik had allerlei doemscenario’s in mijn hoofd. Op een bepaald moment vreesde ik voor een tumor. Ik heb ondertussen al 2 opstoten gekregen van blindheid, één keer met  een verlamming aan de ene kant van mijn gezicht erbij. De symptomen waar ik nu het meest last van heb, zijn vermoeidheid en geheugenproblemen. Ik heb ook last van extreme temperaturen. In de zomer geraak ik gemakkelijk overhit en voel ik door de warmte mijn energie zo wegstromen. In de winter ben ik vlugger onderkoeld.

Ik studeer ergotherapie want wil een job uitoefenen die ik graag doe. Al van kinds af aan wou ik een beroep waarin ik voor anderen, en liefst ouderen, kan zorgen. Dankzij mijn studies leer ik ook beter hoe mijn lichaam in elkaar zit. Studeren is niet evident voor mij want ik kan mij minder lang concentreren en ben sneller moe. Daarom volg ik minder vakken dan mijn medestudenten. Zo heb ik minder les en kan ik 2 dagen per week naar huis om uit te rusten. Ik zal dus langer studeren maar beter zo dat het haalbaar is voor mijn gezondheid.

Door ziek te worden ben ik sneller volwassen geworden. Ik heb het gevoel dat ik mijn puberteit heb overgeslagen. In de middelbare school moest ik constant voor mezelf opkomen. Er was heel wat onbegrip t.o.v. mijn ziekte zowel van de medeleerlingen als leerkrachten. Ze schilderden mij als lui af en geloofden niet echt dat ik ziek was. Dit was een hele lastige periode. Ik moest ook leren voor mezelf zorgen wat moest mijn medicatie die in spuitjes beschikbaar is, zelf leren zetten. Sommige volwassenen durven dit zelfs nog niet!

leni
"Ik had die ziekte liever niet gehad. Maar ze heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Ik sta nu stevig in mijn schoenen. Zonder mijn ziekte was ik nooit zo sterk geweest."
Leni

MS krijgt mij niet klein

Ik wil net als mijn leeftijdsgenoten trouwen, kindjes krijgen, een goede job hebben, … Ik heb lang getwijfeld of ik wel een goed vriendje zou tegenkomen, iemand die begrijpt wat MS is en daar geen schrik voor heeft. Iemand die mij aanvaardt zoals ik ben en met de onzekerheid over mijn toekomst kan leven. Ik ben blij dat ik Luckas twee jaar geleden leerde kennen. Hij heeft nooit een probleem gemaakt van mijn ziekte. Nu zitten we samen op kot en dit gaat vrij goed.

 

leni

Ik ben ook heel actief in de jeugdbeweging en wil dat voor geen 1000 jaar missen. Van mijn zes jaar zit ik al in de chiro en ben momenteel in mijn eerste jaar leiding. Al mijn vrienden die ik al ken van de kleuterschool zitten ook in de chiro en we zijn allemaal op elkaar afgestemd.

Mijn vrienden van de chiro hebben me gezond geweten maar hebben ook heel het proces met mij mee doorgemaakt toen ik ziek werd. Ik kan 100% op hun rekenen als ik het even moeilijk heb of als ik even iets kwijt moet. Maar het belangrijkste is dat we nog altijd even gek kunnen doen ook al ben ik ziek.